Sanırım son zamanlardaki Alevilik tartışmaları kimsenin gözünden kaçmamıştır. Özellikle Alevilerin Ankara’daki büyük eyleminden sonra talepler ciddi ciddi tartışılır durumda ama yinede uygulamaları görmeden medya seviyesindeki tartışmaları çok ciddiye almamak lazım. Alevilerin yüzyıllardır bu topraklarda yaşadıkları sorunlar ve baskılar ortada, üzerine ne söylenirse eksik kalır. Ama benim asıl üzerinde durmak istediğim konu Alevilik üzerinden Türkiye’deki asli yoksunluk; empati. Belki hemen kulağa çok doldurucu bir kelime gibi gelmeyebilir bu sözcük. Hele koca bir ülkenin içinden bir türlü çıkamadığı konuları tek bir kelimeye indirgemek ne kadar doyurucu ve gerçekçi olur gelin yazının sonunda hep beraber görelim.
Empati, kişinin kendisini karşısındakinin yerine koyması, kendi duvarlarını aşıp bir başkasının gözlerinden konuya bakabilmesidir. Son zamanlarda görüyorum ki en büyük eksik bu ruh halinin noksanlığı.Biraz bu konuya odaklanıp kendi çevrenizdeki tartışmaları incelediğinizde bunu daha iyi farkediyorsunuz. Geçenlerde arkadaşlarla oturmuş son zamanlardaki Alevilerin seslerini yükseltmesi ve talepleri üzerine konuşuyoruz. Arkadaşlardan biri sadece kendi Sünni değelerine göre talepleri yargılayarak, bu taleplerin uygulanabilirliğinin olmadığı ateşli bir şekilde savundu. Ona göre dindeki böyle çeşitlenmelerin kendisi asimilasyonken devletin bu talepleri kabul etmesi beklenemezdi. Yani ona göre Alevilerin namaz yerine niyazı, cami yerine cem evleri zaten sapmayken, bu talepler haliyle kabul edilemez. Tabi burda kendi duvarlarının dışına çıkamayan bir bakış var sadece. Ona göre Aleviliğin tasavvufi Kur’an yorumu Yazının devamını oku »
